Co mają ze sobą wspólnego strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej, pawilony wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy oraz obiekty kontenerowe? Wszystkie te obiekty są powszechnie wykorzystywane przez przedsiębiorców w prowadzeniu działalności gospodarczej. Każdy z nich jest również uznawany za tymczasowy obiekt budowlany w rozumieniu prawa budowlanego.


Z dniem 8 września 2016 r. wejdzie w życie przeważająca część przepisów dużej nowelizacji Kodeksu postępowania cywilnego z ubiegłego roku (Dz.U.2015.1311 z dnia 7 września 2015 r.). Szczegółowa lektura nowelizacji skłania do optymizmu. Co prawda zmiany w zakresie samego postępowania egzekucyjnego maja charakter wręcz rewolucyjny (chociażby umożliwienie złożenia wniosku egzekucyjnego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego oraz sprzedaży ruchomości w drodze licytacji elektronicznej), jednakże w mojej opinii siła nowelizacji tkwi w jednoczesnym wprowadzeniu dużej liczby zmian pozornie niewielkich, ale za to niezwykle cennych od strony praktycznej. Wiele z nowych przepisów zmienia model postępowania tam, gdzie dotąd występowało szerokie pole do przewlekłości postępowań lub też prowadzonej z premedytacją przez strony obstrukcji procesowej.

 

Za przychody pracownika ze stosunku pracy uważa się m.in. wartość nieodpłatnych świadczeń pracodawcy na jego rzecz. Jednym z takich świadczeń które zostało wymienione wprost w ustawie, jest możliwość wykorzystania samochodu służbowego do celów prywatnych. Ustawodawca z dniem 1 stycznia 2015 roku ustalił ryczałtem wartość pieniężną tego nieodpłatnego świadczenia, uzależniając ją od pojemności silnika samochodu.

Jednym z problemów związanych z zagadnieniem wprowadzonego z początkiem 2015 roku ryczałtowego określenia wysokości nieodpłatnego świadczenia pracownika, jest kwestia kwalifikacji podróży pracownika z miejsca jego zamieszkania, które jednocześnie jest miejscem garażowania lub parkowania samochodu służbowego, do miejsca pracy. Powierzenie samochodu służbowego pracownikowi, który będzie go parkował w miejscu swojego zamieszkania jest wygodne dla obydwu stron stosunku pracy. Pracodawcy niejednokrotnie zastanawiają się, czy w takim wypadku odbywanie przez pracowników trasy dom-praca jest podróżą prywatną czy służbową, a w konsekwencji czy możliwość takiego przejazdu samochodem służbowym jest nieodpłatnym świadczeniem na rzecz pracownika.

W przypadku gdy wspólnik spółki osobowej (np. jawnej czy komandytowej) zamierza wystąpić ze spółki, może to zrobić zasadniczo na dwa sposoby. Po pierwsze wspólnik może wypowiedzieć umowę spółki. W takim wypadku spółka istnieje nadal pomiędzy pozostałymi wspólnikami, jeżeli umowa spółki tak stanowi lub taka będzie wola pozostałych wspólników (art. 64 § 1 k.s.h.). Po drugie, jeżeli istnieje osoba zainteresowana „zastąpieniem” wspólnika w spółce, możliwe jest przeniesienie na rzecz tej osoby ogółu praw i obowiązków wspólnika. Potocznie zabieg taki określa się „zbyciem udziału” w spółce i również w tym wypadku konieczna jest zgoda pozostałych wspólników lub stosowne postanowienie w umowie spółki (art. 10 § 2 k.s.h.). Obydwa rozwiązania powodują dla występującego wspólnika konsekwencje podatkowe na gruncie podatku dochodowego.

Blogi

Cieciórski, Wacławik Spółka Partnerska Radców Prawnych
ul. Słowackiego 39/4
87-100 Toruń

tel. 00 48 56 621 95 39

e-mail: kancelaria@kancelariacw.pl